Centrum CIFAL Płock zostało uroczyście otwarte 29 czerwca 2004 roku przez Marcela A. Boisarda, Zastępcę Sekretarza Generalnego ONZ, Dyrektora agendy ONZ UNITAR oraz Mirosława Milewskiego, Prezydenta Miasta Płocka w obecności Colina Glennie, Stałego Przedstawiciela UNDP w Polsce, przedstawicieli Fundacji dla Zrównoważonego Rozwoju Regionów Europejskich oraz firm prywatnych: Veolia Environnement, Dexia Crédit Local i PKN ORLEN.

Do tej pory UNITAR uruchomił dziewięć podobnych centrów na całym świecie i na wszystkich kontynentach. CIFAL Płock specjalizuje się w zagadnieniach związanych z partnerstwem publiczno-prywatnym oraz rolą sektora prywatnego w zrównoważonymn rozwoju miast.

UNITAR
Instytut Organizacji Narodów Zjednoczonych ds. Badań i Szkoleń

UNITAR jest autonomiczną jednostką w ramach Organizacji Narodów Zjednoczonych, która powstała w 1965 roku w celu zwiększenia efektywności działania ONZ poprzez odpowiednie szkolenia i badania. 13 programów UNITARU powstało w ramach dwóch głównych obszarów działania: szkolenia w zarządzaniu stosunkami międzynarodowymi oraz budowanie zdolności w rozwoju ekonomicznym i społecznym (m.in. LDP).

LDP
Program Rozwoju Lokalnego

Program Rozwoju Lokalnego (LDP) został zainicjowany w wyniku Światowego Szczytu Zrównoważonego Rozwoju zorganizowanego w Johannesburgu w 2002 r., który uznał za kluczową rolę partnerstwo między Organizacją Narodów Zjednoczonych, społeczeństwem obywatelskim i środowiskiem akademickim, a także władzą lokalną i sektorem prywatnym w rozwoju i realizacji programu zrównoważonego rozwoju. Głównym celem LDP jest rozwijanie zdolności lokalnych poprzez wymianę doświadczeń i upowszechnianie najlepszych praktyk, jako skuteczny sposób na osiągnięcie Milenijnych Celów Rozwoju (MDG) oraz zmniejszenie ubóstwa na poziomie lokalnym.

Działania w ramach budowania zdolności są realizowane poprzez globalną sieć centrów szkoleniowych CIFAL.

Tło historyczne

Światowy Szczyt na temat Zrównoważonego Rozwoju (World Summit On Sustainable Development), który odbył się w Johannesburgu we wrześniu 2002 roku stanowi tło tematyczne dla UNITAR-owskiej Sieci CIFAL. WSSD uznał partnerstwa pomiędzy Organizacją Narodów Zjednoczonych, społeczeństwem obywatelskim, władzami lokalnymi i sektorem prywatnym jako podstawowe dla osiągnięcia postępu i udanej realizacji agendy zrównoważonego rozwoju. Oprócz zwykłych umów międzyrządowych zawieranych dla osiągnięcia pewnych celów zrównoważonych (typ I wynik: Międzyrządowa Deklaracja i Plan Działania), uzgodniono nawiązanie szeregu partnerstw publiczno (ONZ, rządy, władze lokalne) prywatnych (firmy, NGO) w celu promowania rozwoju konkretnych projektów (typ II partnerstwa). Do ostatniej kategorii należy inicjatywa CIFAL - Program Zdecentralizowanej Współpracy zatytułowana „Wzmocnienie Lokalnych Zdolności i Szkolenie dla Zrównoważonej Urbanizacji: Partnerstwo Publiczno-Prywatne”. Partnerstwo to  zostało wspólnie opracowane i zaprezentowane przez UNITAR, UN-HABITAT, Światową Federację Zjednoczonych Miast (WACLAC), NGO Globalna Eko-wioska oraz partnera prywatnego Veolia Environment. Wśród partnerów współpracujących byli: Program Narodów Zjednoczonych ds. Rozwoju (UNDP), Biuro Narodów Zjednoczonych ds. Obsługi Projektów (UNOPS), UN-AIDS oraz Światowa Organizacja Zdrowia (WHO).

Wyzwania miejskie

„Do czasu, gdy to stulecie przekroczy swój pierwszy kwartał, ponad półtora miliarda ludzi w miastach na świecie zetknie się z otoczeniem zagrażającym zdrowiu i życiu, chyba, że zdołamy spowodować rewolucję w rozwiązywaniu problemów miejskich.”
Konferencja Organizacji Narodów Zjednoczonych Habitat II

Miasta zajmują jedynie 2% powierzchni ziemi, zużywają około 75% światowych zasobów wydalając podobną ilość odpadów.

W konsekwencji liderzy lokalnych samorządów stają wobec nadzwyczajnych wyzwań. W związku z gwałtowną urbanizacją i decentralizacją staje się oczywistym, że samorządy lokalne odgrywają kluczową rolę w umożliwieniu wszystkim obywatelom dostępu do podstawowych usług. Biorąc pod uwagę rosnącą nierówność i ubóstwo skoncentrowane na obszarach miejskich działania te wymagają kreatywnego przywództwa i  zdolności samorządu.

Jak dotąd władze lokalne stanowią niewykorzystany w pełni potencjał w kwestii usług podstawowych. Poprzez ich przywództwo, zaangażowanie i umiejętność mobilizowania sektorów publicznych, jak również innych usługodawców i organizacji społecznych w mieście, władze lokalne mogą być katalizatorem wzmocnienia wielosektorowych reakcji lokalnych – kładąc nacisk na reakcje lokalnego samorządu i społeczności – i osiągnąć maksymalny wpływ na wszystkie aspekty podstawowych usług.